Op deze dag in de geschiedenis, in 1918, ondertekende president Woodrow Wilson de Standard Time Act, waarmee de Amerikaanse tijdzones werden vastgesteld die we vandaag de dag nog steeds gebruiken en die voor het eerst in het hele land de zomertijd (DST) introduceerde. De verandering gaf Amerikanen een extra uur avondzonlicht als een energiebesparende maatregel tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het concept dateert uit 1784, toen Benjamin Franklin in een brief suggereerde dat mensen op een vroegere tijd in de zomer konden opstaan om op kaarsen te besparen. Toen de VS in 1918 voor het eerst DST probeerde, stuitte het op sterke tegenstand, vooral van boeren, wiens schema's aan de zon waren gebonden in plaats van aan de klok, waardoor het moeilijker werd om goederen op de markt te krijgen. Het moderne schema, met DST dat begint op de tweede zondag in maart en eindigt op de eerste zondag in november, werd gestandaardiseerd door de Uniform Time Act van 1966 en verlengd tot de huidige lengte door de Energy Policy Act van 2005.