In de late periode van de Qing-dynastie onder Keizer Qianlong waren er ernstige landheren, hoge belastingen, corruptie in het bestuur en frequente natuurrampen, wat leidde tot groeiende onvrede onder de bevolking. Qianlong moest de aandacht afleiden en potentiële opstanden afschrikken. Het hof creëerde een sfeer van 'iedereen is in gevaar' door middel van geruchten over 'zielenroeping' en grootschalige arrestaties. De bevolking, die ontevreden was over de economische druk van het hof, begon te vrezen voor de 'demonen die hun vlechten afknipten', en zelfs elkaar te bespioneren en te verklikken (vergelijkbaar met een systeem dat verklikken aanmoedigt). Dit was slinkser dan directe onderdrukking; de mensen projecteerden hun angst op 'buitenlandse demonen', in plaats van op het hof zelf. Tijdens deze periode bereikte de 'literatuurvervolging' onder Qianlong een hoogtepunt (meer dan 130 gevallen), en de zaken van zielenroeping vielen samen met de censuur van boeken. Veel lokale ambtenaren werden dubbel gestraft voor het 'verbergen van subversieve boeken' of voor het niet adequaat afhandelen van zielenroeping, waardoor het bureaucratische systeem ook door terreur werd overschaduwd. Qianlong gebruikte deze zaak om de keizerlijke macht te versterken, de bureaucratie te hervormen en angst te creëren om de stabiliteit te waarborgen. Dit onderdrukte op korte termijn de onvrede onder de bevolking, maar onthulde ook de absurditeit en wreedheid van het autocratische regime. De geschiedenis herhaalt zich altijd; het creëren van angst en het afleiden van conflicten zijn zeer effectieve middelen. Als je elke dag veel gevaarlijke dingen om je heen ziet, die allemaal lijken te worden veroorzaakt door 'buitenstaanders', of als er slechte mensen in je omgeving zijn die je moet verklikken, dan ben je al betrokken geraakt.