Anneni kaybetmek... rehberin, her fırtınada gücün... kelimelerin asla tam olarak taşıyamayacağı bir acı. Kalbinizde doldurulamaz gibi gelen bir boşluk bırakır. Ama o kaybın ağırlığında bile, daha derin bir şeye tutunuyorum... Artık acı çekmediğini bilmenin huzuru. Artık acı yok, artık keder yok... sadece sevgi, ışık ve sonsuz sevinç. Biliyorum ki o yeniden bütün, henüz anlayamadığımız bir şekilde hayatta ve cennette seviniyor. Sadece yaşamıyordu... o öğretti. Yolculuğu boyunca bize dayanıklılığın gerçekten nasıl bir şey olduğunu gösterdi. Her şey ağır olduğunda güç nasıl bir şey hissettiriyor. En zor anlarda bile sarsılmaz inanca sahip olmanın ne anlama geldiğini. İyi bir mücadeleyi verdi... ve Tanrı'ya olan sevgisini asla bırakmadı. Bu, bizde, çocuklarda yaşayacak bir şey. İletişime geçen herkese teşekkür ederim... mesajlar, çağrılar, çiçekler, dualar. Bana bu konuda yalnız olmadığımı hatırlattın. Bu tür bir kaybı anlayan bu kadar çok kişi olması... onlar da taşıyor. Ve bunda bir rahatlık var. Tanrı gerçekten doğru insanları hayatına, tam da ihtiyacın olduğunda yerleştirir... seni ayakta tutmak, acıda yanında oturmak ve yasta bile asla yalnız olmadığını hatırlatmak için. 🙏🏽🕊️