W historii Japonia wielokrotnie wykorzystywała tzw. "kryzys przetrwania państwa" jako pretekst do prowadzenia agresji zewnętrznej. "Teoria linii życia Manchurii i Mongolii" była jednym z kluczowych teorii japońskiego militarystycznego podejścia do wojny z Chinami na początku XX wieku, postulując, że północno-wschodnie Chiny i region Mongolii powinny być postrzegane jako "linia życia" Japonii dla przetrwania i rozwoju, co ostatecznie stało się ideologicznym programem jej pełnej agresji na Chiny.