Elon Musk heeft net gezegd wat geen enkele econoom zal zeggen: het hele systeem staat op het punt te breken en niets kan het stoppen. AI en robotica genereren geen groei. Ze vernietigen het schaarste-raamwerk waar de economie op vertrouwt. Musk: “Het zal ons raken als een supersonische tsunami.” De productie neemt exponentieel toe. De geldhoeveelheid groeit lineair. Productiviteit houdt een permanente groei van dubbele cijfers in stand. Cijfers die onmogelijk klinken worden de norm. Geen evolutie. Vervanging. Musk: “De prijzen zullen hard instorten.” Geen daling. Implosie. AI haalt arbeidskosten weg, elimineert productie-fouten, verwijdert elke inefficiëntie die goederen duur houdt. Het produceren van iets nadert nul marginale kosten terwijl de kwaliteit versnelt. Overheden zullen instinctief reageren. Geld drukken. Stimulus injecteren. Een strategie ontworpen voor schaarste-economieën die botsen met overvloed waar ze geen raamwerk voor hebben om te begrijpen. Musk: “BBP-metrics zijn al betekenisloos.” Elk economisch model gaat uit van beperkte arbeid, beperkte output, geleidelijke verbetering. AI werkt niet binnen die grenzen. Het verwijdert ze als variabelen. De productie explodeert. Centrale banken overspoelen de liquiditeit. Prijzen storten in ongeacht omdat fysieke overvloed sneller schaalt dan welke monetaire interventie dan ook kan bijbenen. De productie-golf overtreft de beleidsreactie. Altijd. Deflatie signaleert crisis in elk historisch model. Maar dit is geen vraagdaling. Het is aanbod dat oneindig wordt. De economie faalt niet. Het transformeert voorbij de instrumenten die zijn gebouwd om schaarste te meten. De macht behoort toe aan degene die de systemen controleert die onbeperkte output genereren. Geld wordt secundair wanneer de productiekosten verdwijnen. Beleidsmakers sturen met instrumenten die zijn gekalibreerd voor limieten die niet meer bestaan. Dit is al begonnen. En de mensen die de zaken leiden hebben nul antwoorden op wat er gebeurt wanneer hun hele beroep van de ene op de andere dag obsoleet wordt.

Mustafa Suleyman heeft professionals net hun beëindigingsdatum gegeven. De CEO van Microsoft AI heeft geen doekjes omgewonden. Advocaten, accountants, kenniswerkers: het meeste van wat je dagelijks doet, verdwijnt binnen 12 tot 18 maanden. Niet getransformeerd. Verwijderd. Suleyman: “Binnen de komende 12 tot 18 maanden.” Niet ooit. Eind 2026. Cognitief werk dat zes-cijferige salarissen en tientallen jaren training rechtvaardigde, wordt uitgevoerd door software die je nooit zult aanraken. Dit is geen samenwerking. Het is jouw baan die faillissement aanvraagt terwijl je nog steeds op komt dagen. Suleyman: “Niemand ontkent het meer.” Het juridische onderzoek dat $400 per uur kost. Het auditwerk dat weken in beslag neemt. De adviesanalyse die retainerkosten rechtvaardigt. Geautomatiseerd voor Kerstmis volgend jaar. Proceswerk is dode valuta. Wat overblijft is oordeel zo verfijnd dat de AI het nog niet kan repliceren. En de klok daarop tikt ook. Suleyman: “De meeste taken zullen volledig geautomatiseerd zijn.” Jouw referenties betekenden onoverwinnelijkheid. De graad. De licentie. Het decennium van expertise. Al het andere is gewoon behang geworden terwijl de werkelijke waarde is verplaatst naar degene die het systeem bedient dat jou vervangt. Iedereen vreesde dat de assemblagelijnen donker zouden worden. AI heeft de professionele klasse als eerste afgeslacht. De factureerbare uren. De gespecialiseerde kennis. Het werk dat automatisering-proof zou moeten zijn. Eén jaar. Alles wat je agenda vulde, wordt opgeslokt door modellen die nooit slapen, nooit factureren en nooit de fouten maken die jou in dienst hielden. Jouw titel blijft. Jouw nut verdwijnt. En niemand komt je opnieuw opleiden voordat de vloer instort. Het beroep behoort niet meer tot de opgeleiden. Het behoort tot degene die leert om het ding te beheersen dat jouw opleiding obsoleet heeft gemaakt. En als je dit leest en je je nog afvraagt of het op jou van toepassing is, weet je al het antwoord.

Dario Amodei heeft zojuist de doodsdatum van jouw beroep aangekondigd. Tijdens Davos zei de CEO van Anthropic dat coderen als menselijke vaardigheid nog 6 tot 12 maanden te leven heeft. Niet als hyperbool. Als tijdlijn. Amodei: “We zouden 6 tot 12 maanden verwijderd kunnen zijn.” Geen voorspelling. Observatie. Zijn ingenieurs zijn al gestopt met het schrijven van code. Amodei: “Ik heb ingenieurs binnen Anthropic die zeggen: ‘Ik schrijf geen code meer.’” Ze raken de syntaxis niet aan. Ze debuggen geen lussen. Modellen genereren foutloze code. Mensen cureren, valideren, sturen. De baan is niet meer bouwen. Het is dirigeren. De transformatie vond stilletjes plaats. Terwijl bootcamps React onderwezen, muteerde het werkelijke beroep in iets onherkenbaars. Typ je nog steeds functies handmatig? Je bent niet ijverig. Je bent al obsoleet en hebt het nog niet gerealiseerd. Amodei: “We zouden modellen maken die goed zijn in coderen en dat gebruiken om de volgende generatie modellen te produceren.” De lus sluit. AI schrijft de code die superieure AI voortbrengt. Recursie zonder menselijke afhankelijkheid. Eenmaal verzegeld, stopt de vooruitgang met het worden beperkt door mensen. Alleen door halfgeleiders. Één jaar. Eisen tot productie, volledig autonoom. Mensen stellen de strategie vast. Machines voeren perfect, onmiddellijk, oneindig uit. Syntaxis is dood. Alleen intentie blijft over. Je bouwt nu geen software meer. Je conceiveert het met precisie, en intelligentie manifesteert het voordat je de gedachte hebt afgemaakt. De vaardigheid is niet meer coderen. Het is weten wat je moet eisen in de drie seconden voordat het systeem iets levert dat je zelf nooit had kunnen bouwen. Jouw beroep is niet geëvolueerd. Het is verdampt. En de mensen die nog leren coderen, trainen voor banen die niet zullen bestaan wanneer ze afstuderen.