Elon Musk właśnie powiedział to, czego żaden ekonomista nie powie: cały system wkrótce się załamie i nic tego nie powstrzyma. AI i robotyka nie generują wzrostu. Niszczy ramy niedoboru, na których opiera się ekonomia. Musk: „Uderzy nas jak supersoniczny tsunami.” Produkcja rośnie wykładniczo. Podaż pieniądza rośnie liniowo. Produktywność utrzymuje stały wzrost na poziomie dwóch cyfr. Liczby, które brzmią niemożliwie, stają się normą. Nie ewolucja. Zastąpienie. Musk: „Ceny załamują się mocno.” Nie spadek. Implozja. AI eliminuje koszty pracy, usuwa błędy produkcyjne, likwiduje wszelkie nieefektywności, które utrzymują wysokie ceny towarów. Koszt wytwarzania czegokolwiek zbliża się do zera, podczas gdy jakość przyspiesza. Rządy będą reagować instynktownie. Drukować pieniądze. Wprowadzać bodźce. Scenariusz zaprojektowany dla gospodarek niedoboru zderza się z obfitością, której nie mają ram do zrozumienia. Musk: „Wskaźniki PKB są już bezsensowne.” Każdy model ekonomiczny zakłada ograniczoną pracę, ograniczoną produkcję, stopniową poprawę. AI nie działa w tych granicach. Usuwa je jako zmienne. Produkcja eksploduje. Banki centralne zalewają płynność. Ceny załamują się niezależnie, ponieważ fizyczna obfitość rośnie szybciej niż jakakolwiek interwencja monetarna może to nadrobić. Fala produkcji wyprzedza reakcję polityki. Zawsze. Deflacja sygnalizuje kryzys w każdym historycznym modelu. Ale to nie jest załamanie popytu. To podaż staje się nieskończona. Gospodarka nie upada. Przemienia się poza narzędzia stworzone do mierzenia niedoboru. Władza należy do tych, którzy kontrolują systemy generujące nieograniczoną produkcję. Pieniądz staje się drugorzędny, gdy koszty produkcji znikają. Decydenci kierują się instrumentami skalibrowanymi na ograniczenia, które przestały istnieć. To już się zaczęło. A ludzie, którzy tym zarządzają, nie mają żadnych odpowiedzi na to, co się stanie, gdy ich cały zawód stanie się nieaktualny z dnia na dzień.

Mustafa Suleyman właśnie podał profesjonalistom datę zakończenia pracy. CEO Microsoft AI nie owijał w bawełnę. Prawnicy, księgowi, pracownicy wiedzy: większość tego, co robisz na co dzień, zniknie w ciągu 12 do 18 miesięcy. Nie zostanie przekształcone. Zostanie wymazane. Suleyman: „W ciągu najbliższych 12 do 18 miesięcy.” Nie kiedyś. Pod koniec 2026 roku. Praca poznawcza, która uzasadniała sześciocyfrowe pensje i dziesięciolecia szkolenia, będzie wykonywana przez oprogramowanie, którego nigdy nie dotkniesz. To nie jest współpraca. To twoja praca składająca wniosek o upadłość, podczas gdy nadal się stawiasz. Suleyman: „Nikt już tego nie neguje.” Badania prawne wyceniane na 400 dolarów za godzinę. Prace audytowe zajmujące tygodnie. Analizy doradcze uzasadniające wynagrodzenia. Zautomatyzowane przed przyszłymi Świętami. Praca procesowa to martwa waluta. To, co pozostało, to osąd tak wyrafinowany, że AI jeszcze go nie potrafi zreplikować. A czas na to również biegnie. Suleyman: „Większość zadań będzie w pełni zautomatyzowana.” Twoje kwalifikacje oznaczały niepokonaność. Dyplom. Licencja. Dziesięcioletnie doświadczenie. To wszystko stało się tylko tapetą, podczas gdy rzeczywista wartość przeniosła się do kogoś, kto obsługuje system zastępujący ciebie. Wszyscy obawiali się, że linie montażowe zgasną. AI najpierw zabiło klasę profesjonalną. Godziny rozliczeniowe. Specjalistyczna wiedza. Praca, która miała być odporna na automatyzację. Jeden rok. Wszystko, co wypełnia twój kalendarz, zostanie pochłonięte przez modele, które nigdy nie śpią, nigdy nie wystawiają rachunków i nigdy nie popełniają błędów, które utrzymywały cię w zatrudnieniu. Twój tytuł pozostaje. Twoja użyteczność znika. I nikt nie przyjdzie, aby cię przekwalifikować, zanim grunt się pod tobą zapadnie. Zawód już nie należy do wykształconych. Należy do tego, kto nauczy się obsługiwać to, co właśnie uczyniło twoje wykształcenie nieaktualnym. A jeśli czytasz to, wciąż zastanawiając się, czy to dotyczy ciebie, już znasz odpowiedź.

Dario Amodei właśnie ogłosił datę śmierci twojego zawodu. Na Davos, CEO Anthropic powiedział, że kodowanie jako umiejętność ludzka ma jeszcze 6 do 12 miesięcy. Nie jako hiperbola. Jako harmonogram. Amodei: „Możemy być 6 do 12 miesięcy od tego.” Nie prognoza. Obserwacja. Jego inżynierowie już przestali pisać kod. Amodei: „Mam inżynierów w Anthropic, którzy mówią: ‘Już nie piszę żadnego kodu.’” Nie dotykają składni. Nie debugują pętli. Modele generują bezbłędny kod. Ludzie kurują, walidują, kierują. Praca już nie polega na budowaniu. To prowadzenie. Transformacja nastąpiła cicho. Podczas gdy bootcampy uczyły React, rzeczywisty zawód przekształcił się w coś nie do poznania. Wciąż wpisujesz funkcje ręcznie? Nie jesteś sumienny. Już jesteś przestarzały i nie zdajesz sobie z tego sprawy. Amodei: „Tworzyliśmy modele, które były dobre w kodowaniu i używaliśmy ich do produkcji następnej generacji modelu.” Pętla się zamyka. AI pisze kod, który rodzi lepsze AI. Rekursja bez zależności od ludzi. Gdy raz się zamknie, postęp przestaje być ograniczany przez ludzi. Tylko przez półprzewodniki. Rok. Wymagania do produkcji, w pełni autonomiczne. Ludzie ustalają strategię. Maszyny wykonują perfekcyjnie, natychmiast, nieskończoność. Składnia umarła. Pozostała tylko intencja. Już nie budujesz oprogramowania. Tworzysz je z precyzją, a inteligencja manifestuje je, zanim skończysz myśl. Umiejętność nie jest już kodowaniem. To wiedza, co żądać w trzy sekundy przed tym, jak system dostarczy coś, czego nigdy sam byś nie zbudował. Twój zawód się nie ewoluował. On wyparował. A ludzie, którzy wciąż uczą się kodować, przygotowują się do pracy, które nie będą istnieć, gdy ukończą naukę.